Partneralimentatie laat het goed uitzoekenpartneralimentatie

Een echtgenoot die na de echtscheiding niet in staat is om volledig in het eigen levensonderhoud te voorzien, kan mogelijk aanspraak maken op partneralimentatie. De andere echtgenoot betaalt dan maandelijks een bijdrage.

De behoefte aan partneralimentatie.

Voor de bepaling van het bedrag dat de alimentatiegerechtigde redelijkerwijs per maand nodig heeft worden de volgende factoren gewogen.

  • De welstand tijdens het huwelijk,
  • het huidige inkomen uit arbeid en/of vermogen van de alimentatiegerechtigde

In hoeverre moet de alimentatiegerechtigde in staat worden geacht om meer inkomen te genereren zodat daarmee voor een groter deel of geheel in het eigen levensonderhoud kan worden voorzien. En welke termijn krijgt de alimentatiegerechtigde om dat voor elkaar te krijgen.

De draagkracht van de alimentatieplichtige.

Voor de bepaling van het bedrag dat de alimentatieplichtige redelijkerwijs kan betalen aan de ex partner worden de volgende factoren meegenomen.  Het inkomen van de alimentatieplichtige uit arbeid en vermogen en de lasten van de alimentatieplichtige.

Vergelijking van de draagkracht
Voor de bepaling of ieder van partijen na de scheiding een redelijke financiële vrije ruimte voor zichzelf ter beschikking houdt wordt een draagkrachtvergelijking gemaakt.

Een bedrag ineens.
Wanneer duidelijk is welk bedrag aan partneralimentatie zou moeten worden voldaan en voor welke periode kan in onderling overleg besloten worden dat de alimentatieverplichting wordt afgekocht door betaling van een bedrag ineens. Hierbij zal het fiscale aspect moeten worden meegewogen.

Fiscale behandeling.
Betaalde alimentatie is bij de betaler fiscaal aftrekbaar, ontvangen alimentatie is bij de ontvanger fiscaal belast.

Wettelijke indexering.
De wettelijke indexering is van toepassing waardoor het alimentatiebedrag jaarlijks op 1 januari wordt verhoogd. In onderling overleg kan hierover een ander afspraak worden gemaakt.

Wijziging van de partneralimentatie.

Over het algemeen kan het alimentatiebedrag worden gewijzigd als de situatie na de echtscheiding verandert. Dit is anders wanneer in het echtscheidingsconvenant bij de partneralimentatie een zogenaamd ‘niet wijzigingsbeding’ is opgenomen. In dat geval kan alleen in zeer uitzonderlijke gevallen een wijziging van de alimentatie plaatsvinden.

Duur en verval alimentatieverplichting.
De alimentatieverplichting stopt over het algemeen 12 jaar na de datum waarop het huwelijk eindigt. Zijn de echtgenoten niet langer dan 5 jaar gehuwd geweest en hebben zij geen kinderen, dan duurt de alimentatieverplichting even lang als het huwelijk heeft geduurd.

Steeds vaker komt het voor dat de alimentatieduur wordt beperkt en dat degene die aanspraak maakt op alimentatie op termijn geacht wordt in het eigen levensonderhoud te kunnen gaan voorzien.

Het recht op alimentatie vervalt als de alimentatiegerechtigde in het huwelijk treedt, een geregistreerd partnerschap aangaat of duurzaam gaat samenwonen met een ander als zijnde gehuwd.

Lees hier meer over kinderalimentatie